ผู้เขียน หัวข้อ: กลอนสุนทรภู่ กลอนแปดสุนทรภู่ กลอน8 สุนทรภู่ รวมจากที่ต่างๆสดุดีสุนทรภู่  (อ่าน 38943 ครั้ง)

ผจกบ.

  • Administrator
  • Hero Member
  • *****
  • กระทู้: 764
    • ดูรายละเอียด
    • อีสานทอล์ก เว็บวาไรตี้ของคนอีสาน





กลอนสุนทรภู่ กลอนแปดสุนทรภู่ กลอน8 สุนทรภู่ รวมจากที่ต่างๆ กลอนสดุดีสุนทรภู่ ไม่อยากให่แค่อ่าน อย่างให้เพื่อนๆช่วยกันแต่ง กลอนสุนทรภู่ เพื่อเป็นแหล่งข้อมูลที่ใหญ่ที่สุดครับ



ประวัติ สุนทรภู่

<a href="http://www.youtube.com/watch?v=a0dwEXt_NiY" target="_blank">http://www.youtube.com/watch?v=a0dwEXt_NiY</a>

กลอนสุนทรภู่ กลอนแปดสุนทรภู่ กลอน8 สุนทรภู่

อ้างถึง



สุนทรภู่ครูดีกวีปราชญ์ ถ้าไทยขาดคงไม่มีวรรณศิลป์
ทั้งปราดเปรื่องแต่งกลอนเป็นอาจิณ ทั่วฟ้าดินยกย่องพระสุนทร
บทกลอนท่านให้ความรู้และข้อคิด ชั่วชีวิตจะไม่ลืมที่ท่านสอน
อีกคติที่ให้มาเหมือนตังค์ทอน เป็นคำกลอนติดมาน่าจดจำ



แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์
มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด
ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด
ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "สุดสาคร"





จะหักอื่น ขืนหัก ก็จักได้
หักอาลัย นี้ไม่หลุด สุดจะหัก
สารพัด ตัดขาด ประหลาดนัก
แต่ตัดรัก นี้ไม่ขาด ประหลาดใจ

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "นิราศอิเหนา"





อันความคิดวิทยาเหมือนอาวุธ
ประเสริฐสุดซ่อนใส่เสียในฝัก
สงวนคมสมนึกใครฮึกฮัก
จึงค่อยชักเชือดฟันให้บรรลัย

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "เพลงยาวถวายโอวาท"





มีสลึงพึงบรรจบให้ครบบาท
อย่าให้ขาดสิ่งของต้องประสงค์
จงมักน้อยกินน้อยค่อยบรรจง
อย่าจ่ายลงให้มากจะยากนาน

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "สุภาษิตสอนหญิง"





อันอ้อยตาลหวานลิ้นแล้วสิ้นซาก
แต่ลมปากหวานหูไม่รู้หาย
แม้นเจ็บอื่นหมื่นแสนจะแคลนคลาย
เจ็บจนตายเพราะเหน็บให้เจ็บใจ

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "เพลงยาวถวายโอวาท"





บัดเดี๋ยวดังหงั่งเหง่งวังเวงแว่ว
สะดุ้งแล้วเหลียวแลชะแง้หา
เห็นโยคีขี่รุ้งพุ่งออกมา
ประคองพาขึ้นไปจนบนบรรพต

แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์
มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด
ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด
ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "พระอภัยมณี"
(ตอน พระฤาษีสอนสุดสาคร)





แม้นใครรักรักมั่งชังชังตอบ
ให้รอบคอบคิดอ่านนะหลานหนา
รู้สิ่งไรไม่สู้รู้วิชา
รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "พระอภัยมณี"
(ตอน พระฤาษีสอนสุดสาคร)





อันนินทากาเลเหมือนเทน้ำ
ไม่ชอกช้ำเหมือนเอามีดมากรีดหิน
แค่องค์พระปฎิมายังราคิน
คนเดินดินหรือจะสิ้นคนนินทา

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "พระอภัยมณี"





เขาย่อมเปรียบเทียบความว่ายามรัก
แต่น้ำผักต้มขมชมว่าหวาน
ครั้นรักจางห่างเหินไปเนิ่นนาน
แต่น้ำตาลว่าเปรี้ยวไม่เหลียวแล

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "พระอภัยมณี"





ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร
ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
แม้เกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร
ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา


แม้เนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ
พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา
แม้เป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา
เชยผกาโกสุมประทุมทอง

แม้เป็นถ้ำอำไพใคร่เป็นหงส์
จะร่อนลงสิงสู่เป็นคู่สอง
ขอติดตามทรามสงวนนวลละออง
เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "พระอภัยมณี"
(ตอน พระอภัยมณีเกี้ยวนางละเวง ได้ถูกนำไปดัดแปลงเล็กน้อยกลายเป็นเพลง "คำมั่นสัญญา")





พระฟังความพราหมณ์น้อยสนองถาม
อันดนตรีมีคุณทุกอย่างไป
ถึงมนุษย์ครุฑาเทวราช
แม้นปี่เราเป่าไปให้ได้ยิน
ให้ใจอ่อนนอนหลับลืมสติ
ซึ่งสงสัยไม่สิ้นในวิญญาณ์
แล้วหยิบปี่ที่ท่านอาจารย์ให้
พระเป่าเปิดนิ้วเอกวิเวกดัง       จึงเล่าความจะแจ้งแถลงไข
ย่อมใช้ได้ดังจินดาค่าบุรินทร์
จตุบาทกลางป่าพนาสิณฑ์
ก็สุดสิ้นโทโสที่โกรธา
อันลัทธิดนตรีดีหนักหนา
จงนิทราเถิดจะเป่าให้เจ้าฟัง
เข้าพิงพฤกษาไทรดังใจหวัง
สำเนียงวังเวงแว่วแจ้วจับใจฯ


กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "พระอภัยมณี"
(ตอน คุณวิเศษ ของดนตรี พระอภัยมณีอธิบายความวิเศษของ ดนตรีให้ศรีสุวรรณและสามพราหมณ์ฟัง)





แล้วตรัสบอกลูกน้อยกลอยสวาท
อันรักษาศีลสัตย์กัตเวที
ทรลักษณ์อักตัญญุตาเขา
ให้ทุกข์ร้อนงอนหง่อทรพล
เพราะบิดามาด้วยอุศเรนนี้
เจ้าทำผิดก็เหมือนพ่อทรยศ       เจ้าหน่อเนื้อเชื้อชาติดังราชสีห์
ย่อมเป็นที่สรรเสริญเจริญคน
เทพเจ้าก็จะแช่งทุกแห่งหน
พระเวทมนตร์เสื่อมคลายทำลายยศ
คุณเขามีมากล้นพ้นกำหนด
จงออมอดเอ็นดูพ่อแต่พองามฯ


กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "พระอภัยมณี"
(ตอน พระอภัยมณีขอร้องสินสมุทร ให้คืนนางสุวรรณมาลีแก่อุศเรน)





ประเวณีตีงูให้หลังหัก
จระเข้ใหญ่ไปถึงน้ำมีกำลัง
อันแม่ทัพจับได้แล้วไม่ฆ่า
ต้องตำรับจับให้มั่นคั้นให้ตาย
จะพลิกพลิ้วชิวหาเป็นอาวุธ
ต้องตัดศึกลึกล้ำที่สำคัญ       มันก็มักทำร้ายเมื่อภายหลัง
เหมือนเสือขังเข้าถึงดงก็คงร้าย
ไปข้างหน้าศึกจะใหญ่ขึ้นใจหาย
จะทำภายหลังยากลำบากครัน
ประหารบุตรเจ้าลังกาให้อาสัญ
นางหมายมั่นมุ่งเห็นจะเป็นการฯ


กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "พระอภัยมณี"
(ตอน นางวาลีเตือนสติพระอภัยมณี เมื่อพระอภัยมณีจะปล่อยอุศเรนไป)





พระโหยหวลครวญเพลงวังเวงจิต
โอ้จากเรือนเหมือนนกที่จากรัง
ถึงยามค่ำย่ำฆ้องจะร้องไห้
โอ้ยามดึกดาวเคลื่อนเดือนก็คล้อย
หนาวอารมณ์ลมเรื่อยเฉื่อยเฉื่อยชื่น
แสนสงสารบ้านเรือนเพื่อนที่นอน
วิเวกแว่วแจ้วเสียงสำเนียงปี่
ลงนั่งโยกโงกหงับทับกันเอง       ให้คนคิดถึงถิ่นถวิลหวัง
อยู่ข้างหลังก็จะแลชะแง้คอย
ร่ำพิไรรัญจวนหวลละห้อย
น้ำค้างย้อยเย็นฉ่ำที่อัมพร
ระรวยรื่นรินรินกลิ่นเกสร
จะอาวรณ์อ้างว้างอยู่วังเวง
พวกโยธีทิ้งทวนชนวนเขนง
เสนาะเพลงเพลินหลับระงับไปฯ


กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "พระอภัยมณี"
(ตอน พระอภัยมณีเป่าปี่ ช่วยศรีสุวรรณ สินสมุทร และพราหมณ์ทั้งสาม)





เป็นสาวแซ่แร่รวยสวยสะอาด
ก็หมายมาดเหมือนมณีอันมีค่า
แม้นแตกร้าวรานร่อยถอยราคา
จะพลอยพาหอมหายจากกายนาง

อันตัวต่ำแล้วอย่าทำให้กายสูง
ดูเยี่ยงยูงแววยังมีที่วงหาง
ค่อยเสงี่ยมเจียมใจจะไว้วาง
ให้ต้องอย่างกริยาเป็นนารี ฯ

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "สุภาษิตสอนหญิง"





มีสลึงพึงประจบให้ครบบาท
อย่าให้ขาดสิ่งของต้องประสงค์
จงมักน้อยกินน้อยค่อยบรรจง
อย่าจ่ายลงให้มากจะยากนาน

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "สุภาษิตสอนหญิง"





จะพูดจาปราศรัยกับใครนั้น
อย่าตะคั้นตะคอกให้เคืองหู
ไม่ควรพูดอื้ออึ้งขึ้นมึงกู
คนจะหลู่ล่วงลามไม่ขามใจ

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "สุภาษิตสอนหญิง"





เป็นมนุษย์สุดนิยมเพียงลมปาก
จะได้ยากโหยหิวเพราะชิวหา
แม้นพูดดีมีคนเขาเมตตา
จะพูดจาพิเคราะห์ให้เหมาะความ

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "พระอภัยมณี"





รู้วิชาก็ให้รู้เป็นครูเขา
จึงจะเบาแรงตนช่วยขนขวาย
มีข้าไทใช้สอย ค่อยสบาย
ตัวเป็นนายโง่เง่าบ่าวไม่เกรง

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "พระอภัยมณี"





แม้นชายใดใจประสงค์มาหลงรัก
ให้รู้จักเชิงชายที่หมายมั่น
อันความรักของชายนี้หลายชั้น
เขาว่ารักรักนั้นประการใด
จงพินิจพิศดูให้รู้แน่
อย่าทำแต่ใจเร็วจะเหลวไหล
เปรียบเหมือนปริศนาอย่าไว้ใจ
มันมักไพล่แพลงขุมเป็นหลุมพราง

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "พระอภัยมณี"





แม่รักลูก ลูกก็รู้ อยู่ว่ารัก
ใครอื่นสัก หมื่นแสน ไม่แม้นเหมือน
จะกินนอนวอนว่า เมตตาเตือน
จะจากเรือน ร้างแม่ ก็แต่กาย

ลูกผู้ชายลายมือนั้นคือยศ
เจ้าจงอตส่าห์ทำสม่ำเสมียน

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก “ขุนช้างขุนแผน ตอนกำเนิดพลายงาม”
(ขุนแผนสอนพลายงาม)





เจ้าของตาลรักหวานขึ้นปีนต้น
เพราะดั้นด้นอยากลิ้มชิมรสหวาน
ครั้นได้รสสดสาวจากจาวตาล
ย่อมซาบซ่านหวานซึ้งตรึงถึงทรวง

ไหนจะยอมให้เจ้าหล่นลงเจ็บอก
เพราะอยากวกขึ้นลิ้นชิมของหวง
อันรสตาลหวานละม้ายคล้ายพุ่มพวง
พี่เจ็บทรวงช้ำอกเหมือนตกตาล...

กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก “นิราศพระบาท”





กลอนแต่งสดุดีสุนทรภู่

สุนทรภู่ ครูกลอน อักษรศิลป์ ศิลปิน แห่งกวี ศรีสยาม
โครงฉันท์กาพย์ กลอนนิราศ ลือเรืองนาม ล้วนเลิศล้ำ ระบือไกล ในโลกา
พระอภัยมณี อิเหนา นั้นสร้างชื่อ นิราศฤา ภูเขาทอง ต้องรักษา
สุภาษิตสอนหญิงให้นำพา วันทองว่า นางหลายใจ ใช่ความจริง
ทั้งขุนช้าง ขุนแผน แสนสะท้าน นั้นอิงอ้าง นิยายไทย ในทุกสิ่ง
จันทรโครพ รามเกียรติ์ ไม่ประวิง ใจไม่กลิ้ง ดังใบบอน ท่านสอนมา

ขอขอบคุณ กลอนสุนทรภู่ โดยคุณดินทราย จาก webmaster.kapook.com

สุนทรภู่ครูกวีศรีสยาม
ระบือนามปราชญ์เปรื่องเรื่องอักษร
ประดิษฐ์ถ้อยร้อยลำนำเป็นคำกลอน
"พระสุนทรโวหาร"คนขานไกล

ว่าเป็นเอกในอักษรกลอนสุภาพ
อีกทั้งกาพย์,โคลง,ฉันท์ประพันธ์ได้
เป็นมณีกวีศิลป์แผ่นดินไทย
ขอนบไหว้กราบครูด้วยบูชา

(ไม่ทราบผู้แต่ง)

 ท่านผูกโครงโยงเรื่องปราดเปรื่องนัก
แจ้งประจักษ์รสคำนำสื่อสาร
อีกรสความช่ำชองคล่องเชี่ยวชาญ
คงโบราณฉันทลักษณ์หากตรึกตรอง

                 ทั้งกาพย์นั้นไพเราะเสนาะศัพท์
                 เรียงลำดับเหมาะสมภิรมย์สนอง
                 พระไชยสุริยาย้ำล้ำคล้องจอง
                 ดุจทำนองสังคีตประณีตเพลิน

อีกบทโคลงแคล่วคล่องพ้องน้ำเสียง
ร่ำจำเรียงโคลงผวนชวนสรรเสริญ
แฝงแง่คิดคติธรรมล้ำจำเริญ
ทั้งเพลิดเพลินเหลือคำนำบรรยาย

                ทั้งบทเห่เสภาน่ายกย่อง
                ถ้วนทำนองพริ้งเพราะพิเคราะห์หมาย
                รจน์คำเรียงลีลาสาธยาย
                 เบื้องบทร่ายคำฉันท์อันงามจริง

กลอนสุภาพจับจิตพินิจเนื่อง
เค้ามูลเรื่องอารมณ์สมทุกสิ่ง
ทั้งบทรักบาทร้ายใช้อ้างอิง
คราวโศกยิ่งพลอยเศร้าเข้าถึงกลอน

               พระอภัยมณีที่ท่านแต่ง
               คงสำแดงให้รู้อุทาหรณ์
               ท่านเปรื่องปราดเกินปราชญ์ชาตินิกร
               เกียรติกำจรจวบสมัยเกรียงไกรคง

ขอน้อมนบเนื่องคุณสุนทรภู่ 
บรมครูจอมกวีที่สูงส่ง
รัตนโกสินทร์ศรีที่จำนง
จิตประสงค์ร่ายคำนำบูชา

(ไม่ทราบผู้แต่ง  จาก www.energyfantasia.com )


สุนทรภู่ครูกวีศรีสยาม
ระบือนามปราชญ์เปรื่องเรื่องอักษร
ประดิษฐ์ถ้อยร้อยลำนำเป็นคำกลอน
"พระสุนทรโวหาร"คนขานไกล

ว่าเป็นเอกในอักษรกลอนสุภาพ
อีกทั้งกาพย์,โคลง,ฉันท์ประพันธ์ได้
เป็นมณีกวีศิลป์แผ่นดินไทย
ขอนบไหว้กราบครูด้วยบูชา

จากคุณ ฟ้ามาลา

*******************

รัตนกวีสี่แผ่นดินถิ่นสยาม
คงใคร่ครวญคิดถามคนรุ่นหลัง
เขียนกลอนยากเข็ญใจนักกระมัง
ต้องมานั่งร้องอ้อนวอนขอใคร

ดีไม่ดีเขียนไปให้ฝึกฝน
มัวแต่อ้อนวอนคนเสียนิสัย
เสน่ห์ถ้อยวรรณนาภาษาไทย
อยู่ที่ใจรับรสบทลบอง

คำสุนทรกลอนครูท่านภู่เขียน
จากใจเจียรหนึ่งนี้ไม่มีสอง
ลอกคนอื่นส่งๆไปในทำนอง
ค่าร้อยกรองด้อยนักจักโรยรา

งานตัวเองพึ่งตัวเองอย่าเกรงกลัว
ถึงดีชั่วแก้ไขให้คุณค่า
จักภูมิใจในตนผลวิชา
สุนทรภู่ยิ้มร่ามาให้คุณ

จากคุณ ฟ้ามาลา

*****************

โลกกำเนิดเกิดก่อกวีแก้ว
งามเพริศแพร้วเชิงชั้นวรรณศิลป์
สุนทรภู่คู่ฟ้าคู่ธานินทร์
ทั่วแผ่นดินแดนสยามนามระบือ

จากวันวานผ่านพ้นจนวันนี้
งานกวียังคงอยู่คู่หนังสือ
ทรงคุณค่ามากล้นจนโลกลือ
เชิดชูชื่อสุนทรภู่ยอดครูกลอน

(แต่งโดยนายปิยะ อิทธิพูนธนกร)
จากคุณ ฟ้ามาลา

*******************

กวีแก้ว แพร้วเพริศ บรรเจิดศรี
คู่ธาณี ยอดครูกลอน สุนทรภู่
จากวันวาน ถึงวันนี้ ยังเชิดชู
คุณค่าครู ยังอยู่ คู่ฟ้าไกล

โลกลือลั่น ในชั้นเชิง วรรณศิลป์
ทั่วแผ่นดิน ถิ่นสยาม นามขานไข
ท่านปราชญ์เปรื่อง เรื่องอักษร สุนทรไทย
ขอนบไหว้ ด้วยใจ ไว้บูชา

จากคุณ ฟ้ามาลา

***************

สุนทรภู่ครูกวีศรีสยาม
ระบือนามปราชญ์เปรื่องเรื่องอักษร
ประดิษฐ์ถ้อยร้อยลำนำเป็นคำกลอน
"พระสุนทรโวหาร"คนขานไกล

ว่าเป็นเอกในอักษรกลอนสุภาพ
อีกทั้งกาพย์,โคลง,ฉันท์ประพันธ์ได้
เป็นมณีกวีศิลป์แผ่นดินไทย
ขอนบไหว้กราบครูด้วยบูชา

ที่มาจาก http://www.forwriter.com/mysite/forwriter.com/webboard/question.asp?QID=1279







« แก้ไขครั้งสุดท้าย: มิถุนายน 22, 2013, 05:55:34 PM โดย ผจกบ. »